Chrześcijańska Wspólnota Zielonoświątkowa Zbór w Zabrzu
Wpisany przez Marzena Chojnowska   
poniedziałek, 11 października 2021 12:29

Zawarcie przymierza z Bogiem

Jest dość chłodno, a niebo pokrywają ciemne chmury. Słońce nie zdołało się jeszcze przebić, ale czy dzisiaj zaświeci? Tak wiele osób przecież tego pragnie. Coraz więcej osób pojawia się nad stawem w Zabrzu. Rejestracje samochodów zdradzają, że na uroczystość chrztu wodnego przyjechało sporo gości, wielu z nich jest spoza śląska. Nad wodą stoi trzynastu katechumenów ubranych w białe stroje. Katechumeni są ze zborów z Żor, Wysowej Zdroju, Zabrza Rokitnicy oraz Zabrza. To dzisiaj jest ich szczególny dzień, dzień, w którym zawrą przymierze z Bogiem.

W tle słychać pieśni uwielbienia, radości i chwały. Gdy na zegarkach pojawiła się godzina dziesiąta, wszyscy zgromadzeni zostają przywitani przez pastora Andrzeja Porębę. Pastor wita zebranych gości oraz członków lokalnego zboru.  Pastor cytuje fragment ewangelii (Mar. 16: 15-18) zachęcając uczestników nabożeństwa, by głosili ewangelię, gdzie jest to tylko możliwe.  Następnie kaznodzieja czyta Dz. 10: 1-48, a następnie mówi, że przez uczynki nie jesteśmy w stanie się zbawić, tylko przez Jezusa. Kto ma Syna- ten ma życie. Następnie brat zachęca, byśmy oddali się w modlitwie, byśmy podziękowali za pogodę, za stojących katechumenów oraz byśmy poprosili Pana o błogosławieństwo uroczystości.

Wiatr delikatnie powiał i rozpędził czarne chmury, a nad zgromadzonymi zaświeciły pojedyncze promyki słońca. Przed uczestnikami uroczystości staje pastor żorskiego zboru – Ryszard Art. Swoją usługę rozpoczyna słowami: „Kiedy jeden grzesznik się nawróci, radość jest w sercu. Chwała Jemu!”. Czyta fragment Nowego Testamentu (Mar. 9 : 2- 13), a następnie mówi, że biel Jezusa jest niemożliwa do osiągnięcia nawet przez wybitnego malarza. Głosi, że my rodzimy się grzeszni i nie ma sposobu, żebyśmy się mogli wybielić oraz by to wybielenie zadowoliło naszego Ojca. Jest tylko jeden sposób- jest to krew Jezusa Chrystusa. Tylko w tej krwi można uzyskać najwspanialszy odcień bieli. Pastor Art dzieli się również historią swojego jubileuszu. Niedawno w jego życiu upłynęło 30 lat, kiedy to prawdziwie mógł się wybielić. Brat Ryszard 14 lat spędził w więzieniu. 30 lat temu Jezus zapukał do jego serca i wybielił jego szaty. On naprawdę to zrobił. Jest tylko jeden, który może dać białą szatę, która zadowoli naszego Ojca- to Jezus Chrystus- podsumował pastor żorskiego zboru. Kolejno kaznodzieja odczytał I Jana 3: 1-3, wyjaśniając, że nie da się zmienić bez Jezusa. Można zmienić wizerunek, przypisać kogoś poglądy, kościół, ale wybielić się nie można. Na zakończenie brat Ryszard zadedykował katechumenom następujący fragment Słowa Bożego: ” Zwycięzca zostanie przyobleczony w szaty białe, i nie wymaże imienia jego z księgi żywota, i wyznam imię jego przed moim Ojcem i przed jego aniołami” (Obj. 3:5)

Jeszcze przed zgromadzonymi głosu udziela brat Krzysztof Kempski ze zboru w Wysowej Zdroju. Mówi o tym, że chrzest przez zanurzenie jest czymś bardzo ważnym. Podstawowym pytaniem przed chrztem jest „Czy wierzysz, że Jezus jest Synem Bożym?”. Wierzyć to znaczy odczuwać Bożą obecność. Wierzyć jest wyznaniem, że ja żyję Bogiem. Kaznodzieja mówi, że kto nie podjął tej decyzji, niech się zastanowi, ponieważ żywy Bóg chce go przyjąć i że warto mu oddać swoje życie. Warto się zastanowić i dopóki trwa jeszcze życie, bo Jezus został ukrzyżowany przez Twoje grzechy- głosi brat Krzysztof Kempski. Na zakończenie kaznodzieja z Wysowej Zdroju mówi, by dobry Bóg otoczył miłością i szczególnym błogosławieństwem tych, którzy zaraz wejdą do wody.

Nad zabrzańskim stawem słońce zajaśniało jeszcze mocniej. Wiatr zaniósł pieśni radości aż na drugi brzeg jeziora. Na twarzach katechumenów maluje się coraz większa radość. Zebrani uczestnicy z niecierpliwością wyczekują momentu zanurzenia. Do wody kolejno wchodzą siostry i bracia. Każdy z nich odpowiada na pytania czy wierzy, że Jezus Chrystus jest synem Bożym, czy wierzy, że Jego krew obmyła jego grzechy i czy ślubuje mu wierność. Niejednemu katechumenowi drży głos i z niejednych oczu płyną łzy. Nad wodą rozbrzmiewają słowa pieśni :”Nowe stworzenie, oto jestem ja. Stare przeminęło, nowe życie mam, więcej niż zwycięstwo Jezus daje nam, Nowe stworzenie, Nowe życie mam. ”Gdy już ostatni katechumen wychodzi z wody wszyscy zebrani oddają się wspólnemu śpiewaniu. Wyczekujemy swoich nowych braci i sióstr. Nad brzegiem kolejno pojawiają się przed chwilą co ochrzczone osoby. Na każdej twarzy katechumena widać głęboki pokój.

W ostatniej części uroczystości pastorzy wręczają biblie i kwiaty katechumenom. Składają im słowa pociechy i błogosławieństwa od zborów. Na zakończenie wszyscy zgromadzeni dziękują we wspólnej modlitwie za całe nabożeństwo oraz oddają w Boże ręce wszystkich nowo ochrzczonych.

Chwilę później nasi katechumeni zostają otoczeni najbliższą rodziną, przyjaciółmi oraz braćmi i siostrami, którzy witają ich w Bożej rodzinie.

Nad stawem znów pojawiły się ciemne chmury, ale to już nie ma teraz znaczenia, bo w sercach naszych braci i sióstr zajaśniał Jezus Chrystus.

Poprawiony: poniedziałek, 11 października 2021 18:43
 
Wpisany przez Marzena Chojnowska   
środa, 14 października 2020 18:50

Ordynacja diakońska

9.08 bieżącego roku w zborze w Zabrzu odbyło się uroczyste nabożeństwo, podczas którego wprowadzono br. Mariusza Pabianka w służbę diakońską. Słowem Bożym dzielili się biskupi Wspólnoty Zielonoświątkowej tj. pastor Roman Jawdyk oraz pastor Andrzej Poręba.

Nabożeństwo rozpoczęto kilkoma pieśniami, po których to pastor lokalnego zboru A. Poręba odczytał psalm 84, zachęcając do wspólnej modlitwy.

Kolejno głosu udzielił biskup Roman Jawdyk. Usługa br. Jawdyka poruszała aspekt posłuszeństwa Bożemu Słowu i Bożych oczekiwań wobec członka zboru. Pastor odczytał Jan. 18: 37; bycie w Jezusie oznacza życie w prawdzie, a to prowadzi do życia
w posłuszeństwie woli Bożej. Nie można być w prawdzie nie słuchając nauczania biblijnego. Bóg oczekuje, by dojść do pełnych wymiarów Chrystusowych, by w nas mieszkała natura Ojca. Jeżeli jesteś w prawdzie, to jesteś posłuszny Bożemu Słowu. Nauczanie biblijne dotyczy nie tylko ducha, ale również i ciała. Jeżeli odsuniemy jakiekolwiek nauczanie dotyczące ciała, to pozbawiamy się Bożego błogosławieństwa. Chrześcijanie często bagatelizują nieposłuszeństwo, a jest ono bardzo niebezpieczne, porównywalne do grzechu okultyzmu. Ten kto jest w prawdziwe, słucha głosu Pana Jezusa. Następnie usługujący odczytał Hebr. 13: 17; posłuszeństwo nie jest czymś co nas zniewala, to jest wymóg postawiony przez Boga wobec członka Jezusa Chrystusa. I Tes. 5:12-18; należy szanować braci, darzyć ich uznaniem i szacunkiem. Boży nakaz ma większą moc, niż nasze pomyłki. Na koniec br. Jawdyk odczytał Hebr. 10: 22-24; nieuczęszczanie na nabożeństwo pokazuje czy rzeczywiście chodzimy w prawdzie. W kościele Pana Jezusa każdy jest ważny, każdy pełni jakąś rolę. W końcowej części swojej usługi pastor Jawdyk zachęcił do wspólnej modlitwy, by prosić pana o posłuszeństwo wobec Jego Słowa.

Kolejno przed zebranymi stanął br. Andrzej Poręba. Tematem jego usługi było powołanie do służby.  Brat A. Poręba wyjaśnił następujące kwestie;

  • To Pan powołuje do służby według swej woli.
  • Istotna jest odpowiedź, czyli decyzja powołanego. Apostołowie pozostawili wszystko, by pójść za Jezusem. Paweł wszystko poczytał za śmieci, by zyskać Chrystusa;
    Fil. 3:8.
  • Jezus powołał apostołów, aby ich nauczyć i przygotować do misji ewangelizacji świata. Uczniowie byli 3 lata z Panem Jezusem. My również potrzebujemy przygotowania i wyposażenia do służby, do której zostaliśmy powołani. Podstawą nauki jest Słowo Boże zawarte w Biblii; II Tym. 3:16-17.
  • Pan Jezus posyła Ducha Świętego aby wyposażyć uczniów w moc i odwagę, by mogli we właściwy sposób świadczyć Ewangelię. My również powinniśmy zabiegać
    o napełnienie Duchem Świętym i służyć w Jego pomazaniu;  Efez. 5:18
  • Sługa Boży, szczególnie starsi zboru są narażeni przede wszystkim na 3 zagrożenia: pycha, kobiety, pieniądze (PKP). Należy być czujnym i dbać o świętość.
  • Podstawowe zasady służby starszych zboru opisuje Piotr, wyliczając: ochotne wykonywanie służby, pełnienie służby po Bożemu, wykonywanie służby nie dla brzydkiego zysku, pełnienie funkcji nie jako panujący,  bycie wzorem dla trzody, zachowywanie uległości wobec starszych, a także zachowywanie pokory; I Piotra. 5:1-5.
  • Każdy człowiek  narodzony na nowo podejmujący służbę na niwie Bożej powinien czerpać z trzech studni: modlitwa połączona z postem (Fil. 4:6), uczestniczeniew zgromadzeniach (Hebr.10:25) oraz czytanie Bożego Słowa (Ps. 19:8-12).

W dalszej części br. Jawdyk przypomniał znaczenie wkładania rąk podczas modlitwy; Dz .6: 3-6. Brat Jawdyk podkreślił, iż ta praktyka wynika z Bożego upodobania.

Następnie odbyła się modlitwa, w której to biskupi włożyli ręce na br. Pabianka wprowadzając go w służbę diakońską. Kolejno wszyscy zgromadzeni dołączyli do wspólnej modlitwy,  w której to błogosławili nowego diakona.

Po zakończeniu społeczności była również możliwość składania życzeń Bożego błogosławieństwa bratu M. Pabiankowi.

Poprawiony: niedziela, 22 listopada 2020 17:03
 
Wpisany przez Marzena Chojnowska   
środa, 14 października 2020 18:47

Ślub z Bogiem

Jest piękny, słoneczny, sierpniowy poranek. To właśnie szczególna niedziela dla zabrzańskiego zboru. Ważny również dzień dla dusz, które oddały życie Jezusowi i zadeklarują to dzisiaj poprzez chrzest wodny.

Nabożeństwo rozpoczyna pastor Marek Senk. Wita wszystkich katechumenów, gości, oraz domowników, którzy przybyli na tę uroczystość. Odczytuje I Mojż. 3: 15, wyjaśniając że Bóg okazuje łaskę względem swojego stworzenia, dlatego że go kocha. Poprzez jedno nieposłuszeństwo człowiek stracił społeczność z Bogiem. Bóg jednak w swojej miłości przepowiada na długo przed jego przyjściem, przez proroka Izajasza, że pośle pośrednika, aby otworzył oczy ślepym (Iz. 42: 5-8).  Narody doczekały się przyjścia Mesjasza, a jego poselstwo na ziemi pozwoliło wypełnić wolę Ojca.

Kolejnego głosu udziela brat Radosław Kulik, który mówi, że na tej uroczystości są osoby szczęśliwe, ponieważ będą ślubować Bogu wierność. Czyta Rzym. 5:15. Mówi, że są dwie grupy ludzi: jedną grupą są wszyscy, którzy zostali obciążeni grzechem, a drugą są Ci, którzy skorzystali z łaski Bożej.

Według Słowa Bożego, każdy kto uwierzy w Jezusa Chrystusa i ochrzci się będzie zbawiony. To gdzie będziemy spędzać wieczność zależy do nas. Poselstwem Jezusa Chrystusa na ziemi było głoszenie Królestwa Bożego. Zbawienie jest tylko w Jezusie Chrystusie. Chrzest- jest pogrzebaniem starego życia w śmierci Jezusa Chrystusa, natomiast wynurzenie oznacza powstanie do nowego życia. Ofiara Jezusa Chrystusa uwalnia z wszelkiego grzechu. (Jan 10:27)- głosi br. Radosław.

W dalszej części uroczystości przed zebranymi staje brat Robert, który zaraz podzieli się świadectwem. Opowiada, że wychował się w rodzinie, w której ojciec był alkoholikiem, co spowodowało że razem z bratem był ofiarą jego przemocy. Mając 15 lat wszystko
w jego życiu zaczęło się zmieniać- zaczął pić alkohol i zażywać narkotyki. Wszystko co było złe lgnęło do niego. Później założył rodzinę, jednak jego grzeszne życie doprowadziło do jej rozpadu. Trafił do więzienia. Podczas pobytu w areszcie spotkał ludzi, którzy głosili żywą ewangelię. Pewnej nocy zaczął wyznawać swoje grzechy. Po tym spektakularnym wydarzeniu zauważył, że coś się zmieniło w jego życiu. Zaczął kochać ludzi, otrzymał radość. Następnie w jego rodzinie nawrócili się rodzice, co było i nadal jest dla brata wspaniałym cudem.  „Mam za co dziękować Bogu, ponieważ tak wiele otrzymałem łaski.”- zakończył głoszący.

W kolejnej części nabożeństwa wierszem o zbawieniu dzieli się siostra Zofia. Po jej wystąpieniu przez zebranymi pojawia się pastor Poręba, który zapowiada, że za chwilę katechumeni będą zawierać z Bogiem przymierze. Pastor odczytuje Dz. 8:39 oraz Łuk. 4:18, podkreślając że miłościwy rok Pana trwa aż do dzisiaj. Dzisiaj jest dniem, który darował nam Pan, to dzisiaj jesteśmy świadkami wyznania wiary. Pastor zaznaczył również, że bogobojni ludzie, by doznać błogosławieństwa muszę spotkać się z Jezusem. Głosi również, że chrzest jest zanurzeniem, a nie pokropieniem- chrzest jest pogrzebaniem starego człowieka. Na zakończenie pastor życzy wszystkim, aby chcieli otworzyć swoje serca i spotkali się z Panem Jezusem.

Do wody wchodzą kolejno katechumeni, którzy w obecności wszystkich zgromadzonych wyznają, iż ślubują Bogu wierność do końca swoich dni.

W ostatniej części uroczystości wszystkim katechumenom wręczane są Biblie oraz kwiaty. Na twarzach naszych nowych sióstr i braci widać uśmiechy szczęścia, ale i również łzy wzruszenia. To cudowny dzień, wspaniały dzień, w którym 3 osoby złożyło Bogu śluby wierności.

Poprawiony: poniedziałek, 11 października 2021 18:41
 
Wpisany przez Roksana Sihanouvong   
piątek, 06 grudnia 2019 01:51

Konferencja Młodzieżowa 2019

W czasie jesiennych dni, 1-3 listopada miała miejsce konferencja młodzieżowa pod tytułem „Powołani”. W zjeździe brała udział młodzież z licznych miast naszego kraju, nie zapominając o gościach spoza jej terenu. Temat konferencji nie bazował tylko na jednym wersecie biblijnym, ale łączył w sobie cztery ważne pojęcia: „Powołani do wolności, nadziei, pokoju, wiary”.

 

Wyjaśnienie pierwszego elementu koncepcji zapoczątkował pastor Paweł Sochacki,
w wykładzie- „Powołani do wolności”. Przedstawił pozytywny aspekt powołania, odwołując się do fragmentów takich jak:

Ef. 2; 8-10 (o dobrych uczynkach), Mat. 5; 13- 16 (powołani w Chrystusie by świecić), I Tes. 1;9 (służba Bogu). Obszernie zostało wyjaśnione, czym jest samo powołanie do wolności- wolność od grzechu i jego przymusu, od Prawa Mojżeszowego, od egoizmu oraz jakie są granice wolności. Werset zapisany w Gal. 5; 13 trafnie podsumowuje całość usługi.

Następny podtemat „Powołani do uświęcenia” także poprowadził brat Sochacki, opisując zbawienie jako dzieło i proces. Chrystus stał się naszym uświęceniem (I Kor. 1;30, 6; 9-11) lecz jak realizuje się uświęcenie? Poprzez boskie środki: Krew Jezusa, Boże słowo, Ducha świętego, Krzyż Chrystusa, a także przez wolę człowieka. Najważniejszym celem uświęcenia jest podobieństwo do obrazu Syna Bożego (Rzym. 8; 29).

O powołaniu do służby nauczał pastor Andrzej Poręba, jest to kluczowy temat dla nas, ludzi młodych, w szczególności, gdyż wielu pragnie pełnić służbę dla Pana. Trzeba pamiętać, że jesteśmy powołani by usługiwać jedni drugim (I Piotra 4; 10): darami (I Kor. 14; 12), talentami (Mat. 25; 14-30), posługą (Efez. 4; 10-13). Jeśli Bóg powołuje nas to wyposaża
i przygotowuje w pełni, dbając o nas.

Pastor Łukasz Tyc deklarował o powołaniu do pokoju (Kol. 3; 15, Jana 14; 27). Wytłumaczył brak pokoju spowodowany przez grzech (Iż. 57; 21) oraz wielkie znaczenie pokoju jakie daje nam Chrystus, rozlewając uczucie spokoju i uciszenia w naszej duszy. „A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Jezusie Chrystusie” – Fil. 4; 7.

Poza wykładami, odbyła się prelekcja pt. „Kto ma wpływ na Twoje życie?”  poprowadzona przez Dawida Ostrowskiego oraz inne społeczności z uwielbieniem i usługami grup, których gościliśmy. Temat „Powołani do nadziei i chwały” zakończył cykl wykładów. Uwieńczeniem obfitych w słowo Boże dni, była zawsze społeczność modlitewna, która wielu zbliżyła na swych skrzydłach modlitwy bliżej Boga.

Wszystkie usługi można obejrzeć na naszym kanale YouTube

Poprawiony: niedziela, 02 lutego 2020 19:19
 
Wpisany przez Marzena Chojnowska   
wtorek, 01 października 2019 23:30

Święto Dziękczynienia

15 września bieżącego roku w zabrzańskim zborze odbyło się Nabożeństwo Dziękczynne.
W uroczystości wzięli udział członkowie lokalnego zboru oraz przyjezdni goście. Podczas usług bracia zwracali uwagę na wdzięczność za plony fizyczne, ale również i te duchowe.

Zgromadzenie rozpoczęło się kilkoma pieśniami, po których pastor zboru- Andrzej Poręba przywitał zebranych. W swoim słowie zachęcał uczestników do dziękczynnej modlitwy, wskazał, że dziękczynna modlitwa bardzo podoba się Bogu.

Kolejno, po wspólnej modlitwie, głosu udzielił br. Krystian Spyra, który swoją usługę oparł na wdzięczności za Ducha Świętego. Dogłębnie poruszony głosił, że bez Ducha Świętego nie będziemy mieć udziału w pochwyceniu kościoła. Na zakończenie zachęcił wszystkich do modlitwy o obfitość darów Ducha Świętego.

Następnie po zaśpiewanej pieśni „Dzięki kochany Ojcze” Słowem Bożym dzielił się brat Daniel Chojnowski. Na początku przybliżył pochodzenie Święta Dziękczynienia, które wywodzi się z Izraela. Obchodzono je corocznie jako Święto Zbiorów. Było to święto,
w którym naród izraelski dziękował Bogu za urodzaj ziemi. (II Mojż. 23:16, III Mojż. 23: 39-41.) Następnie zachęcił zgromadzonych aby byli wdzięczni za kraj, w którym żyją podając przykład historii rodziny opisanej w księdze Rut. Brat Daniel swoją usługę oparł dodatkowo
o następujące fragmenty Słowa: Kol. 3. 16-17 oraz I Tes. 5:18, które mówią o tym, by dziękować Bogu za wszystko.

W dalszej kolejności brat Andrzej z Warszawy odczytał Ps. 50:23, wyjaśniając, że człowiek który nie dziękuje Bogu, nie może wejść w Bożą obecność. Dzisiaj trzeba mieć dziękczynne serce, nie tylko wtedy kiedy mamy wszystko, ale nawet wtedy jeśli czegoś nam zabraknie. Usługujący odczytał kolejne fragmenty Słowa Bożego:

  • Przy. Sal. 10:22: to Bóg jest sprawcą wzrostu, błogosławieństwa, ludzkie starania niczego nie dają.
  • Przy. Sal. 4:23: gdzie jest nasze bogactwo, tam będzie nasze serce. Co dzisiaj jest
    w Twoim sercu? Brat zaapelował do wszystkich, którzy przechodzą jakąś próbę
    w swoim życiu, by pamiętali, że Bóg o nich nie zapomniał, i jeżeli wytrzymają tę próbę, to zbiorą dobry owoc.
  • Oz. 10:12: narodowi Bożemu należy wierzyć, że Jezus Chrystus błogosławi, że to On sam daje deszcz życia, i wszystko co mamy, to mamy od niego. Z Jezusa Chrystusa wypływa nasze życie.

Następnie zabrzańska młodzież zaśpiewała kilka pieśni, po których brat Jan z Rosji podzielił się świadectwem. Brat Jan pochodzi z Syberii, gdzie też spędził ostatnie dwa miesiące. Podczas jego pobytu, Syberię dotknęła powódź. W wyniku tej powodzi wiele domów zostało całkowicie zniszczonych, a wiele ludzi straciło swój dobytek życia. Br. Jan był bardzo wdzięczny Bogu, za to że powódź nie dotknęła chrześcijan, że żaden dom wierzącego człowieka, nie został zniszczony. Dzielił się również tym, że jego rodzimy zbór mógł pomagać ofiarom tego kataklizmu, a także nieść im Ewangelię. Wiele z tych ludzi nie prosiło o pomoc materialną, ale prosili o Biblię. Następnie podzielił się, że podczas tego pobytu na Syberii Bóg poprzez modlitwę z namaszczeniem olejkiem uzdrowił go z choroby, na którą cierpiał 5 lat. Z ust tego młodego człowieka wypływała ogromna wdzięczność, za to że Bóg dokonał tak wspaniałego cudu.

Na zakończenie nabożeństwa głosu udzielił pastor Poręba. Odczytał Ew. Jn. 6:1-14, wskazując na cud nakarmienia 5 tys.  ludzi. Pastor podkreślił, że nie powinniśmy marnować z tego, co Bóg nam daje, nawet okruchów. Na świecie 870 mln ludzi cierpi głód, a 2 mld ludzi jest niedożywionych. Pastor jeszcze raz przypomniał, że Bóg daje wszystko, co jest potrzebne do życia, ale również i pobożności.

Nabożeństwo zakończyło się wspólną modlitwą, po której wszyscy udaliśmy na poczęstunek.

Poprawiony: piątek, 15 listopada 2019 12:07
 
Wpisany przez Marzena Chojnowska   
wtorek, 01 października 2019 23:24

Ślub z Bogiem

Jest piękny, słoneczny, sierpniowy poranek. To właśnie szczególna niedziela dla zabrzańskiego zboru. Ważny również dzień dla dusz, które oddały życie Jezusowi
i zadeklarują to dzisiaj poprzez chrzest wodny.

Nabożeństwo rozpoczyna pastor Marek Senk. Wita wszystkich katechumenów, gości, oraz domowników, którzy przybyli na tę uroczystość. Odczytuje I Mojż. 3: 15, wyjaśniając że Bóg okazuje łaskę względem swojego stworzenia, dlatego że go kocha. Poprzez jedno nieposłuszeństwo człowiek stracił społeczność z Bogiem. Bóg jednak w swojej miłości przepowiada na długo przed jego przyjściem, przez proroka Izajasza, że pośle pośrednika, aby otworzył oczy ślepym (Iz. 42: 5-8).  Narody doczekały się przyjścia Mesjasza, a jego poselstwo na ziemi pozwoliło wypełnić wolę Ojca.

Kolejnego głosu udziela brat Radosław Kulik, który mówi, że na tej uroczystości są osoby szczęśliwe, ponieważ będą ślubować Bogu wierność. Czyta Rzym. 5:15. Mówi, że są dwie grupy ludzi: jedną grupą są wszyscy, którzy zostali obciążeni grzechem, a drugą są Ci, którzy skorzystali z łaski Bożej.

Według Słowa Bożego, każdy kto uwierzy w Jezusa Chrystusa i ochrzci się będzie zbawiony. To gdzie będziemy spędzać wieczność zależy do nas. Poselstwem Jezusa Chrystusa na ziemi było głoszenie Królestwa Bożego. Zbawienie jest tylko w Jezusie Chrystusie. Chrzest- jest pogrzebaniem starego życia w śmierci Jezusa Chrystusa, natomiast wynurzenie oznacza powstanie do nowego życia. Ofiara Jezusa Chrystusa uwalnia
z wszelkiego grzechu. (Jan 10:27)- głosi br. Radosław.

W dalszej części uroczystości przed zebranymi staje brat Robert, który zaraz podzieli się świadectwem. Opowiada, że wychował się w rodzinie, w której ojciec był alkoholikiem, co spowodowało że razem z bratem był ofiarą jego przemocy. Mając 15 lat wszystko
w jego życiu zaczęło się zmieniać- zaczął pić alkohol i zażywać narkotyki. Wszystko co było złe lgnęło do niego. Później założył rodzinę, jednak jego grzeszne życie doprowadziło do jej rozpadu. Trafił do więzienia. Podczas pobytu w areszcie spotkał ludzi, którzy głosili żywą ewangelię. Pewnej nocy zaczął wyznawać swoje grzechy. Po tym spektakularnym wydarzeniu zauważył, że coś się zmieniło w jego życiu. Zaczął kochać ludzi, otrzymał radość. Następnie w jego rodzinie nawrócili się rodzice, co było i nadal jest dla brata wspaniałym cudem.  „Mam za co dziękować Bogu, ponieważ tak wiele otrzymałem łaski.”- zakończył głoszący.

W kolejnej części nabożeństwa wierszem o zbawieniu dzieli się siostra Zofia. Po jej wystąpieniu przez zebranymi pojawia się pastor Poręba, który zapowiada, że za chwilę katechumeni będą zawierać z Bogiem przymierze. Pastor odczytuje Dz. 8:39 oraz Łuk. 4:18, podkreślając że miłościwy rok Pana trwa aż do dzisiaj. Dzisiaj jest dniem, który darował nam Pan, to dzisiaj jesteśmy świadkami wyznania wiary. Pastor zaznaczył również, że bogobojni ludzie, by doznać błogosławieństwa muszę spotkać się z Jezusem. Głosi również, że chrzest jest zanurzeniem, a nie pokropieniem- chrzest jest pogrzebaniem starego człowieka. Na zakończenie pastor życzy wszystkim, aby chcieli otworzyć swoje serca i spotkali się z Panem Jezusem.

Do wody wchodzą kolejno katechumeni, którzy w obecności wszystkich zgromadzonych wyznają, iż ślubują Bogu wierność do końca swoich dni.

W ostatniej części uroczystości wszystkim katechumenom wręczane są Biblie oraz kwiaty. Na twarzach naszych nowych sióstr i braci widać uśmiechy szczęścia, ale i również łzy wzruszenia. To cudowny dzień, wspaniały dzień, w którym aż 8 osób złożyło Bogu śluby wierności.

Poprawiony: piątek, 15 listopada 2019 11:59
 


Strona 1 z 7
Design by Next Level Design Lizenztyp CC - Template is powered by ENERGIEWERK